پیام سلام مجله آموزشی سرگرمی سینمایی » سينمايی » کشف حجاب میکنم پس هستم

کشف حجاب میکنم پس هستم

سينمايی | ۱۴ آبان۱۳۹۴ | 775 بازدید | نظرات

مقاله ای از فرهاد ترابی

این روزها دو بازیگر زن سینمای ایران در فضای مجازی کشف حجاب نموده اند و به قول یکی از ایشان, با خصلت های خود زندگی می کنند.اینکه چطور بخواهند باشند و چه بپوشند و چگونه زندگی کنند؛ به خودشان مربوط است و ما قصد پرداختن به این مساله را نداریم. اما واقعیت این است که این بازیگران فرصتی برای دیده شدن در این سینمای نحیف, ندارند که مجبور می شوند در فضای مجازی ,شاید آخرین بازی خود را به نمایش گذارند.بازی بی سرانجامی که نه پتانسیل اعتراض اجتماعی را دارد و نه به یاد کسی می ماند…مثل همه آن پلان های بی رنگ و بویی که پیش از این از آنها به یادگار مانده است.

سینمایی که مدام دختران جوان را به بدنه رنجور خود تزریق می کند و بعد از یکی دو بازی در نقش های فرعی آنها را به باد فراموشی می سپارد؛رفته رفته تخم یأس و ناامیدی را در دل استعدادهای ناب این عرصه می کارد و آنها را هم یکی یکی خانه نشین می کند.

بازیگرانی که با عمل های جراحی ریز و درشت شبیه هم شده اند و حکایت مهره های بی ارزشی را پیدا کرده اند که هیچ ویژگی منحصر به فردی نه در چهره آنها دیده می شود و نه در بازی آنها, چه توقعی از هنر هفتم دارند؟!روزگاری اگر سوسن تسلیمی از سینمای ایران می رفت؛ سینما بدیلی برای چهره و بازی او نمی توانست پیدا کند و جای خالی اش تا چراغ سینما در این مرز و بوم روشن باشد, احساس خواهد شد. اما آیا سینمای ایران لحظه ای کوتاه برای رفتن این دو بازیگر جوان به فکر فرو خواهد رفت؟

اصلا آیا می توان کسی را با یکی دو کار سینمایی بازیگر سینما خطاب کرد؟پس در این میان تکلیف بازیگرانی چون فاطمه معتمد آریا و گلاب آدینه چه می شود؟اگر این نورسیده های زود رنج بی طاقت را بازیگر بنامیم ؛مریلا زارعی و نیکی کریمی را باید چه نامید؟

میل شدید جوانان ما به دیده شدن که آمار عمل جراحی بینی در ایران را جهانی کرده است, نشان از معضلی می دهد که ریشه آن فراتر از سینماست.ریشه در خانه و مدرسه و جامعه ای دارد که نتوانسته بیشتر از حسن خداداد ؛به جوانش چیزی عرضه کند و چه جایی بهتر از سینما برای دیده شدن حسن های خداداد جراحی شده ای که, میل به دیده شدن آرام و قرار آنها را ربوده است.بازیگرانی که شاید در عمر خود ده فیلم خوب ندیده اند و یک سطر نقد نخوانده اند.

خانه سینما باید برای ورود دختران و پسران جوان به سینمای ایران ضوابطی را تنظیم کند؛ تا هم شأن هنرمندان واقعی حفظ شود و هم هرساله چندین نفر سرخورده از این سینما به بیرون پرتاب نشوند و عده ای مغرض که با ذات سینما مسأله دارند هم,مجال موج سواری پیدا نکنند.پر واضح است که بگیر و ببندهای گزینشی مدنظر نیست, ولی در هر جای دنیا برای ورود به هر عرصه ای, قوانین صنفی خاصی وجود دارد که اعضا ملزم به رعایت آن هستند.در این میان بیشترین خیانت را کسانی مرتکب می شوند که برای استثمار و بهره کشی از این نسل تشنه نور و دوربین و سلفی ,دام پهن می کنند تا برای چند پلان ناچیز آنها را حسابی تلکه کنند.

نورسیده های عجول, باید بدانند سینمای ایران داغدار بازیگرانی که بیشتر بار خاطرند تا یار شاطر نمی شود. این سینما اگر داغی در سینه داشته باشد که ندارد, برای نبودن بهرام بیضایی در ایران و خانه نشینی ناصر تقوایی است.


مطالب پربازدید

نظرات