برچسب

عوارض مصرف زیاد ویتامین ها

سلامت | ۲۶ اسفند۱۳۹۸ | 76 بازدید | نظرات

همانطور که کمبود ویتامین ها برای بدن خطرناک است مصرف زیاد از حد برخی ویتامین ها خططرات زیادی برای سلامتی دارد.مصرف بیش از حد یک ویتامین می تواند موجب مشکلات سلامت جدی شود که این شرایط معمولا به نام هایپرویتامینوز یا مسمومیت با ویتامین شناخته می شود. برخی انتخاب های غذایی نیز ممکن است خطر مصرف بیش از حد ویتامین ها را افزایش دهند. همچنین، سوء مصرف مکمل های ویتامین می تواند بسیار خطرناک باشد. افزون بر این، برخی داروها می توانند خطر مسمومیت با ویتامین را چه به واسطه افزایش جذب یک ویتامین توسط بدن یا دارا بودن ترکیبات مبتنی بر ویتامین افزایش دهند.

خوشبختانه، تعداد موارد پزشکی جدی مرتبط با مسمویت با ویتامین بسیار کم است. با این وجود، آشنایی با علائم و درک دلایل بروز این شرایط اهمیت دارد.

ویتامین ها چه هستند؟
ویتامین ها گروهی از مواد مغذی ضروری هستند که برای حفظ سلامت بدن خود به آنها نیاز داریم. مصرف مقدار مناسب ویتامین ها برای حفظ سلامت مغز، استخوان ها، پوست و خون اهمیت دارد. چندین ویتامین نیز به سوخت و ساز غذا کمک می کنند. بسیاری از ویتامین ها توسط بدن تولید نمی شوند و باید آنها را از طریق رژیم غذایی یا مکمل های ویتامین دریافت کرد که شامل موارد زیر می شوند:

– ویتامین A

– ویتامین B1 (تیامین)

– ویتامین B2 (ریبوفلاوین)

– ویتامین B3 (نیاسین)

– ویتامین B5 (اسید پانتوتنیک)

– ویتامین B6

– ویتامین B7 (بیوتین)

– ویتامین B9 (فولات، اسید فولیک)

– ویتامین B12 (کوبالامین)

– ویتامین C (اسید اسکوربیک)

– ویتامین D (کلسیفرول)

– ویتامین E (آلفا-توکوفرول)

– ویتامین K (فیلوکینون، منادیون)

ویتامین های محلول در چربی در برابر ویتامین های محلول در آب
محلول در چربی یا آب بودن فرق اصلی است که خطر مصرف بیش از حد یک ویتامین را تعیین می کند. ویتامین های محلول در آب زمانی که گوارش می شوند توسط بدن استفاده شده و معمولا برای مدت زمانی طولانی در بافت های بدن جذب نمی شوند. تمام ویتامین های ضروری به استثنای ویتامین های A، D، E و K محلول در آب هستند. این چهار ویتامین محلول در چربی هستند، به این معنی که بدن می تواند آنها را برای استفاده بلند مدت در ذخایر چربی خود ذخیره کند.

به واسطه روشی که ویتامین ها توسط بدن جذب و مورد استفاده قرار می گیرند، برخی ویتامین ها خطر کمتری برای بروز دوزی سمی ایجاد می کنند. آنها تنها زمانی موجب مشکلات سلامت می شوند که به طور مداوم در دوز زیاد یا در دوزهای بسیار زیاد، معمولا ناشی از سوء مصرف مکمل ها، مصرف شوند. ویتامین های محلول در چربی به سرعت توسط بدن جذب می شوند و زمانی که در دوزهای متوسط تا بسیار زیاد مصرف شوند می توانند موجب مشکلات سلامت فوری شوند.

مولتی ویتامین ها یا مکمل های ویتامین نباید بیش از مقدار توصیه شده روزانه مصرف شوند. در شرایطی که برخی بیماری ها و شرایط می توانند نیاز به افزایش مصرف ویتامین ها را موجب شوند، همواره پیش از آغاز رژیم های ویتامینی با دوز زیاد باید با پزشک خود مشورت کنید.

بر همین اساس، باید در مورد استفاده از مکمل ها و مقدار مصرف توصیه شده برای آنها مراقب باشید.

ویتامین های B
بیشتر ویتامین های B برای عملکردهای مرتبط با پوست، مو، مغز، و سلامت عضلانی اهمیت دارند. خوشبختانه، به استثنای ویتامین های B3 و B6، اعضای این خانواده با مسمومیت چشمگیر ویتامینی مرتبط نیستند.

ویتامین B1 (تیامین)
ویتامین B1 که به نام تیامین نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند گوشت گاو، غلات کامل، حبوبات و مغزدانه ها وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان برابر با ۱.۲ میلی گرم برای مردان و ۱.۱ میلی گرم برای زنان است.

مصرف ویتامین B1 در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.

ویتامین B2 (ریبوفلاوین)
ویتامین B2 که به نام ریبوفلاوین نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند لبنیات، تخم مرغ، گوشت، غلات کامل و سبزیجات برگدار وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان برابر با ۱.۳ میلی گرم برای مردان و ۱.۱ میلی گرم برای زنان است.

مصرف ویتامین B2 در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.

ویتامین B3 (نیاسین)
ویتامین B3 که به نام نیاسین نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند گوشت، ماهی، غلات کامل و سبزیجات برگدار وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان برابر با ۱۶ میلی گرم برای مردان و ۱۴ میلی گرم برای زنان است.

مصرف ویتامین B3 برای یک بار در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.

ویتامین B3 برای مدیریت کلسترول استفاده می شود. اما زمانی که این ویتامین در دوزهای ۵۰ میلی گرم یا بیشتر در روز برای مدت زمانی طولانی مصرف شود ممکن است فرد را در معرض خطر مسمومیت قرار دهند. زنان باردار باید از مصرف زیاد ویتامین B3 پرهیز کنند زیرا می تواند موجب نقائص هنگام تولد شود.

از علائم مسمومیت با ویتامین B3 می توان به قرمزی، خارش و سوزش پوست اشاره کرد. مصرف بیش از حد ویتامین B3 در بلند مدت می تواند آسیب کبدی، به ویژه در افراد مبتلا به بیماری کبد را موجب شود.

ویتامین B5 (اسید پانتوتنیک)
ویتامین B5 که به نام اسید پانتوتنیک نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند مرغ، زرده تخم مرغ، لبنیات، غلات کامل، حبوبات، قارچ، کیل، کلم، و بروکلی وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزان آن برای بزرگسالان برابر با ۵ میلی گرم است.

مصرف ویتامین B5 در دوزهای بالا سمی نشان نداده است اما دوزهای بسیار زیاد آن ممکن است موجب اسهال شود.

ویتامین B6
ویتامین B6 گروهی از ترکیبات مرتبط با پیریدوکسین است که در منابع غذایی مانند ماکیان، ماهی، غلات کامل و حبوبات وجود دارند. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن ۱.۳ تا ۲ میلی گرم برای بزرگسالان است.

مصرف دوزهای اضافه بیش از ۱۰۰ میلی گرم در روز برای بزرگسالانی که یک برنامه درمانی را دنبال نمی کنند، توصیه نمی شود. دوزهای بسیار زیاد ۱,۰۰۰ تا ۶,۰۰۰ میلی گرم در بلند مدت می تواند اثر منفی بر مغز و پوست داشته باشد. این ممکن است موجب از دست دادن هماهنگی، ضایعات پوستی، و اختلال در گوارش شود. علائم معمولا پس از قطع مصرف مکمل برطرف می شوند.

ویتامین B7 (بیوتین)
ویتامین B7 که به نام بیوتین نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند جگر، لبنیات، موز، سیب زمینی شیرین و مغزدانه ها وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان ۳۰ میگروگرم است.

مصرف ویتامین B7 در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.

ویتامین B9 (فولات، اسید فولیک)
ویتامین B9 که معمولا به نام فولات یا اسید فولیک شناخته می شود برای تولید سلول های جدید و همچنین رشد مغز و ستون فقرات جنین طی دوران بارداری اهمیت ویژه ای دارد. این ماده مغذی در منابع غذایی مانند مرکبات و سبزیجات برگدار وجود دارد.

مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان ۴۰۰ میکروگرم است. زنان باردار باید ۶۰۰ میکروگرم از این ویتامین مصرف کنند و زنان شیرده نیز باید ۵۰۰ میکروگرم ویتامین B9 مصرف کنند.

ویتامین B9 به طور کلی در دوزهای بالا سمی نیست.

ویتامین B12 (کوبالامین)
ویتامین B12 که به نام کوبالامین نیز شناخته می شود در منابع غذایی مانند لبنیات، تخم مرغ، ماهی، ماکیان، و گوشت وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان برابر با ۲.۴ میکروگرم است.

مصرف ویتامین B12 در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.

ویتامین A
ویتامین A زمانی که به میزان متعادل مصرف شود توسط بدن برای تقویت بینایی، واکنش سیستم ایمنی، و عملکرد عادی اندام ها استفاده می شود. ویتامین A محلول در چربی هستند و به میزان زیاد در جگر و کلیه حیوانات و روغن ماهی و به میزان متوسط در لبنیات و تخم مرغ وجود دارد. سبزیجاتی مانند سیب زمینی شیرین و هویج نیز حاوی مقادیر متوسط از این ویتامین هستند.

photo عوارض مصرف زیاد ویتامین ها

ویتامین A موجود در مواد غذایی حیوانی طی گوارش آماده استفاده توسط بدن هستند، در شرایطی که منابع گیاهی این ماده مغذی اغلب حاوی کاروتنوئیدهایی هستند که به طور کلی به نام پروویتامین A شناخته می شوند و در کبد می توانند به ویتامین A تبدیل شوند.

مقدار مصرف توصیه شده روزانه ویتامین A از منابع حیوانی و مکمل های مبتنی بر رتینوئید برای هر فرد متفاوت است:

مردان بالای ۱۸ سال: ۳,۰۰۰ واحد بین المللی

زنان بالای ۱۸ سال: ۲,۳۳۳ واحد بین المللی

زنانی باردار بالای ۱۸ سال: ۲,۵۶۶ واحد بین المللی

زنان شیرده: ۱,۳۰۰ میکروگرم RAE (هم‌ارز فعالیت رتینول)

بزرگسالان باید از مصرف بیش از ۱۰,۰۰۰ واحد بین المللی از ویتامین A پرهیز کنند.

مصرف ویتامین A بر اساس مقدار مصرف توصیه شده روزانه ایمن‌ترین انتخاب است زیرا مصرف بیش از حد این ویتامین در بلند مدت می تواند مضر باشد.

علائم
مسمومیت با ویتامین A معمولا پوست را تحت تاثیر قرار می دهد و موجب قرمزی، خارش، و پوسته پوسته شدن آن می شود. مصرف بیش از حد و بلند مدت مکمل ممکن است به علائم جدی‌تری مانند موارد زیر منجر شود:

– تغییرات فشار در جمجمه (پرفشاری خون درون جمجمه ای)

– تغییرات بینایی

– حالت تهوع

– سرگیجه

– میگرن

– استخوان درد

– کما

– مرگ

این علائم شدید با آثار ماندگار بر سلامت استخوان و آسییب کبدی احتمالی همراه هستند.

یک نشانه منحصر به فرد مصرف بیش از حد بتا-کاروتن که به نام «کاروتنودرما» شناخته می شود موجب زرد یا نارنجی رنگ شدن پوست می شود اما این شرایط خطرناک نیست.

دلایل
مصرف بیش از حد مواد غذایی حیوانی مانند جگر یا روغن ماهی، افزون بر مصرف دوزهای بالا مکمل های ویتامین A خطر مسمومیت با این ویتامین را افزایش می دهد. بسیاری از مولتی ویتامین ها حاوی ویتامین A در قالب ترکیبی از ویتامین A از پیش ساخته و پروویتامین A هستند، بر همین اساس، توجه به نوع مورد استفاده در این مکمل ها اهمیت دارد.

بتا-کاروتن مشتق شده از منابع گیاهی، یک پروویتامین A موجود در هویج، به روشی متفاوت نسبت به ویتامین A از پیش ساخته شده متابولیز می شود. این نوع مسئول هیچ یک از علائم جدی مسمومیت با ویتامین A تشخیص داده نشده است.

همچنین، برخی داروها بر چگونگی جذب ویتامین A در بدن تاثیرگذار هستند. اُرلیستات (Orlistat)، دارویی رایج برای کاهش وزن، جذب ویتامین های محلول در چربی، از جمله ویتامین A را کاهش می دهد. بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند باید یک مولتی ویتامین حاوی ویتامین A مصرف کنند.

داروهایی که به نام رتینوئیدها شناخته می شوند حاوی ترکیبات مرتبط با ویتامین A هستند و برای درمان بیماری های تاثیرگذار بر پوست، خون، و دیواره داخلی اندام ها استفاده می شوند. این داروها زمانی که همراه با مکمل های ویتامین A مصرف می شوند ممکن است خطر مسمومیت را افزایش دهند.

درمان
اگر مسمومیت با ویتامین A بر اساس یک آزمایش خون تشخیص داده شود، کاهش مصرف این ویتامین مهم‌ترین اقدام است. در موارد مسمومیت جدی، زغال فعال می تواند استفاده شود. اگر زغال فعال در دسترس نیست، و امکان مراجعه به بیمارستان طی یک ساعت نیز وجود ندارد، اپیکا باید برای تحریک استفراغ استفاده شود. در مورد اوردوز یک ویتامین، کنترل مسمومیت باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن صورت بگیرد.

 

ویتامین C
ویتامین C که به نام اسید اسکوربیک نیز شناخته می شود به عنوان یک آنتی اکسیدان برای پیشگیری از آسیب دیدگی سلول ها و همچنین رشد و ترمیم بافت ها در بدن استفاده می شود. این ماده مغذی در منابع غذایی مانند مرکبات، سیب زمینی، فلفل ها، و سبزیجات برگدار وجود دارد. مقدار مصرف توصیه شده روزانه آن برای بزرگسالان برابر با ۹۰ میلی گرم برای مردان و ۷۵ میلی گرم برای زنان است.

ویتامین C به طور کلی سمی در نظر گرفته نمی شود اما دوزهای زیاد ۲,۰۰۰ میلی گرم در روز می تواند بر گوارش تاثیرگذار بوده و موجب اسهال، کرامپ ها و حالت تهوع شود.

ویتامین D
ویتامین D که به نام کلسیفرول نیز شناخته می شود به جذب کلسیم و ساخت استخوان در بدن کمک می کند. پری‌ویتامین D می تواند در پوست تولید شود، اما از آنجایی که افراد بسیاری زمان زیادی را در فضاهای سرپوشیده سپری می کنند یا در مناطقی ساکن هستند که به نور خورشید کافی دسترسی ندارند، قرار گرفتن در معرض نور خورشید به تنهایی ممکن است برای تامین ویتامین D مورد نیاز بدن کافی نباشد. از منابع غذایی برای این ویتامین می توان به شیر، آبمیوه، و غلات صبحانه غنی شده و ماهی اشاره کرد و همچنین مکمل های این ماده مغذی نیز در دسترس هستند.

مقدار مصرف توصیه شده روزانه ویتامین D برای بزرگسالان ۳۱ تا ۷۰ ساله برابر با ۱۵ میکروگرم (۶۰۰ واحد بین المللی) و برای افراد بالای ۷۱ سال برابر با ۲۰ میکروگرم (۸۰۰ واحد بین المللی) است.

مصرف ۱۰۰ میکروگرم (۱۰,۰۰۰ واحد بین المللی) یا بیشتر از ویتامین D در روز ممکن است خطر مسمومیت با این ویتامین را به همراه داشته و به سطوح بیش از حد زیاد کلسیم در خون منجر شود. علائم ممکن است شامل سنگ های کلیه، حالت تهوع، استفراغ، یبوست، و کاهش وزن باشند. همچنین، مصرف بیش از حد ویتامین D با خطر سرطان، مشکلات قلبی، و افزایش خطر شکستگی های استخوان پیوند خورده است.

تشخیص مسمومیت با ویتامین D ممکن است از طریق آزمایش های خون و ادرار برای بررسی سطوح کلسیم، ویتامین D و فسفر صورت بگیرد. برای درمان، توقف دریافت ویتامین D توصیه شده است اما در موارد مسمومیت شدید ممکن است روش های دیگر نیاز باشند.

ویتامین E
ویتامین E که به نام آلفا-توکوفرول نیز شناخته می شود گروهی از هشت ترکیب مرتبط است که به عنوان آنتی اکسیدان ها برای محافظت از سلول های بدن در برابر آسیب استفاده می شوند. این ویتامین در منابع غذایی مانند ماهی، روغن های گیاهی، مغزدانه ها، گندم و سبزیجات برگدار وجود دارد.

مقدار مصرف توصیه شده روزانه ویتامین E برای بزرگسالان برابر با ۱۵ میلی گرم است.

مصرف روزانه ۳۰۰ میلی گرم یا بیشتر از مکمل ها ممکن است خطرات سرطان پروستات در مردان، سکته مغزی و خونریزی را افزایش دهد.

ویتامین K
ویتامین K که به نام فیلوکینول و منادیون نیز شناخته می شود یک ویتامین محلول در چربی است که برای لخته شدن خون اهمیت دارد. این ویتامین در شیر، روغن سویا، و سبزیجات برگدار وجود دارد. به طور کلی، نیازی به مصرف مکمل های این ویتامین نیست، مگر در مواردی که میزان جذب آن کاهش یافته باشد.

مقدار مصرف توصیه شده روزانه ویتامین K برای بزرگسالان برابر با ۱۲۰ میکروگرم برای مردان و ۹۰ میکروگرم برای زنان است.

مصرف ویتامین K در دوزهای بالا سمی نشان نداده است.


برچسب

بهترین زمان برای خوردن مکملهای ویتامینی

خواندني ها | ۲۰ دی۱۳۹۷ | 657 بازدید | نظرات

بهترین زمان برای مصرف ویتامین ها به نوع ویتامین مصرفی و آثار سلامت مد نظر شما بستگی دارد.

ویتامین هایی که شاید بهتر باشد هنگام صبح مصرف شوند، شامل موارد زیر می شوند:

– ویتامین C

– ویتامین D

– برخی ویتامین های B

ویتامین ها و مواد معدنی که شاید بهتر باشد هنگام شب و نزدیک به زمان خواب مصرف شوند، شامل موارد زیر می شوند:

photo بهترین زمان برای خوردن مکملهای ویتامینی

نکاتی درباره مصرف مولتی ویتامین

– ویتامین B3

– منیزیم

در برخی افراد، مصرف ویتامین ها و مواد معدنی با معده خالی می تواند موجب ناراحتی معده و حتی اسهال شود. از این رو، به طور کلی بهتر است مکمل های ویتامین و مواد معدنی به همراه یک وعده غذایی مصرف شوند، مگر این که پزشک توصیه دیگری ارائه کرده باشد.

برخی ویتامین ها باید به همراه یک وعده غذایی حاوی چربی مصرف شوند زیرا آنها محلول در چربی هستند، به این معنی که تنها در مقداری چربی حل شده و به درستی در بدن جذب می شوند. از این رو، اگر ویتامین های خود را هنگام صبح به همراه صبحانه ای بدون چربی مصرف کنید ممکن است نتیجه دلخواه و مطلوب را کسب نکنید.

ویتامین A

ویتامین A به تقویت بینایی، اندام ها و دستگاه تولید مثل کمک می کند. شواهدی مبنی بر این که بهتر است این ویتامین هنگام صبح یا شب مصرف شود، وجود ندارد، از این رو مکمل خود را می توانید هر زمان که برای شما راحت‌تر است، مصرف کنید. نوع ویتامین A که در بیشتر مکمل ها یافت می شود، بتا-کاروتن است.

ویتامین A و بتا-کاروتن هر دو محلول در چربی هستند، از این رو، باید به همراه مقداری چربی مصرف شوند. در بیشتر موارد، این به معنای مصرف ویتامین A به همراه یک وعده غذایی است و بیشتر تولیدکنندگان مکمل های ویتامین A نیز چنین توصیه ای را مطرح کرده اند.

ویتامین های B

ویتامین های B، از جمله تیامین، اسید فولیک، و ریبوفلاوین، به کارکرد درست بدن و حفظ سلامت کلی انسان کمک می کنند. زمانی که سطوح برخی از ویتامین های B بیش از حد کاهش یابد، ممکن است با احساس خستگی شدید مواجه شوید. در موارد شدید کمبود ویتامین B و با توجه به این که با کمبود چه نوعی مواجه هستید، سردرگمی و کم خونی نیز می توانند رخ دهند.

در شرایطی که ویتامین های B محلول در آب هستند، بهتر است آنها را همراه با یک وعده غذایی مصرف کنید و انجام این کار هنگام صبح راحت‌تر به نظر می رسد.

شواهد کمی وجود دارند که برخی ویتامین های B می توانند در خواب اختلال ایجاد کنند. به عنوان مثال:

ویتامین B6 یا پیریدوکسین ممکن است هرچه بیشتر موجب خواب دیدن و تقویت توانایی به خاطر آوردن رویاها شود. در یک مطالعه کوچک، طی یک بازه زمانی پنج روزه به گروهی از دانشجویان دوزهای بسیار بالا از ویتامین B6 داده شد و پژوهشگران دریافتند رویاهای آنها واضح‌تر، رنگارنگ‌تر و عجیب‌تر از حالت عادی بوده است. با مصرف ویتامین B6 هنگام صبح قادر به پیشگیری از این شرایط خواهید بود.

ویتامین B12 به تولید انرژی در بدن کمک می کند و برخی افراد گزارش کرده اند که مصرف این ویتامین هنگام شب موجب افزایش سطوح انرژی و دشواری در به خواب رفتن آنها شده است. بار دیگر، شما می توانید با مصرف این ویتامین هنگام صبح از بروز این شرایط پیشگیری کنید. برخی مطالعات نیز پیوند بین کمبود ویتامین B12 نیز با خواب ضعیف را نشان داده اند. بدن انسان برای تولید ملاتونین، هورمونی که به خواب کمک می کند، به این ویتامین نیاز دارد و این می تواند توضیحی برای بروز این شرایط باشد. همچنین، برخی شواهد پزشکی نشان داده اند که مصرف دوزهای بالا از ویتامین B12 می تواند به کاهش مدت زمان خواب منجر شود.

در مقابل، نیاسین که به نام ویتامین B3 نیز شناخته می شود، ممکن است در به خواب رفتن راحت به شما کمک کند. برخی پژوهش ها نشان داده اند که مصرف دوزهای بالا از این ویتامین در به خواب رفتن راحت‌تر به برخی افراد کمک می کند. اما نیاسین را نباید به همراه الکل مصرف کنید زیرا الکل می تواند اثرات آن را خنثی کند.

بر همین اساس، ممکن است بهتر باشد ویتامین های B را هنگام صبح مصرف کنید. اما اگر این ویتامین ها در قالب یک گروه به همراه مواد مغذی دیگر قرار دارند و به نظر نمی رسد در خواب شما اختلالی ایجاد کنند، اگر برای شما راحت‌تر است می توانید آنها را هنگام شب نیز مصرف کنید.

ویتامین C

ویتامین C به بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن انسان کمک می کند و همچنین نقش مهمی در محافظت از سلول ها در برابر خطر رادیکال های آزاد ایفا می کند. ویتامین C محلول در آب است، از این رو، نیازی نیست آن را به همراه یک وعده غذایی مصرف کنید. با این وجود، دوزهای بالای این ویتامین ممکن است موجب ناراحتی معده و اسهال در برخی افراد شود. مصرف این مکمل به همراه یک وعده غذایی می تواند به پیشگیری از این شرایط کمک کند.

افراد کمی اختلال در خواب به واسطه مصرف دوزهای بالای ویتامین C را گزارش کرده اند. شواهد پزشکی واقعی در این زمینه وجود ندارند، اما اگر از این نظر نگران هستید می توانید ویتامین C را هنگام صبح مصرف کرده و همچنین دوز مصرفی خود را به مقدار مصرف توصیه شده روزانه بازگردانید که ۷۵ میلی گرم برای زنان بزرگسال و ۹۰ میلی گرم برای مردان بزرگسال است.

ویتامین C می تواند به بدن در جذب بهتر آهن کمک کند، از این رو، اگر پزشک شما مصرف آهن بیشتر را توصیه کرده است می توانید ویتامین C را بدون در نظر گرفتن این که چه زمانی از روز این کار را انجام می دهد، همراه با آهن مصرف کنید.

ویتامین D

ویتامین D نقش های مختلفی را در بدن انسان ایفا می کند. این ماده مغذی به تقویت سیستم ایمنی کمک می کند، در کنار کلسیم به استخوان سازی کمک می کند، و اعصاب از آن برای انتقال پیام ها استفاده می کنند. زمانی که پوست در برابر نور خورشید قرار می گیرد، بدن ویتامین D تولید می کند. اما از آنجایی که خطر ابتلا به سرطان پوست در صورت مواجهه بیش از حد وجود دارد، اگر با سطوح پایین این ماده مغذی در بدن خود مواجه هستید ممکن است به مصرف مکمل ویتامین D نیاز داشته باشید.

ویتامین D محلول در چربی است، از این رو، بهتر است به همراه یک وعده غذایی حاوی مقداری چربی مصرف شود. این وعده غذایی می تواند صبحانه، ناهار یا شام باشد زیرا شواهدی مبنی بر این که جذب ویتامین D در زمان مشخصی از روز «بهتر» یا «بدتر» است، وجود ندارد.

برخی افراد گزارش کرده اند که ویتامین D ممکن است در خواب اختلال ایجاد کند، به ویژه اگر خیلی دیر مصرف شود. از آنجایی که ویتامین D ممکن است میزان ملاتونین بدن را کاهش دهد، امکان دارد موجب چنین اثری شود. با این وجود، مطالعه ای به طور خاص درباره این شرایط انجام نشده است.

ویتامین E

ویتامین E از سلول ها در برای آسیب رادیکال های آزاد محافظت می کند، سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند، و در گشاد شدن رگ های خونی و پیشگیری از تشکیل لخته خون نقش دارد. کمبود این ویتامین می تواند موجب آسیب عصبی، مشکلات بینایی و ضعف سیستم ایمنی شود.

از آنجایی که ویتامین E محلول در چربی است باید به همراه یک وعده غذایی حاوی چربی مصرف شود. شواهدی مبنی بر این که ویتامین E باید در زمان مشخصی از روز مصرف شود، وجود ندارد.

ویتامین K

ویتامین K به لخته شدن خون کمک می کند. همچنین، این ماده مغذی در استخوان سازی نقش دارد، ممکن است در برابر سرطان از شما محافظت کند، و با بهبود حساسیت بدن به هورمون انسولین با دیابت مقابله کند.

ویتامین K نیز محلول در چربی است، از این رو، آن را همراه با یک وعده غذایی مصرف کنید. پژوهشی درباره این که بهترین یا بدترین زمان مصرف این ویتامین چه زمانی است، انجام نشده است.

کلسیم

احتمالا شنیده اید که کلسیم به استخوان سازی کمک می کند و البته افراد بسیاری به میزان کافی این ماده مغذی را دریافت نمی کنند. افراد بزرگسال و کودکان چهار ساله و بزرگ‌تر روزانه باید بین ۱,۰۰۰ تا ۱,۳۰۰ میلی گرم کلسیم مصرف کنند و افراد بسیاری، به ویژه آنهایی که شیر یا مواد غذایی حاوی این ماده مغذی را مصرف نمی کنند، ممکن است با کمبود این ماده مغذی مواجه باشند.

انواع مختلفی از کلسیم وجود دارند و توصیه های مختلفی درباره چگونگی مصرف آنها ارائه شده است. کلسیم سیترات یکی از انواع رایج مکمل کلسیم است که می توانید آن را به همراه یک وعده غذایی مصرف کنید. کلسیم کربونات نوع دیگری است که برای تجزیه به اسید معده نیاز دارد، از این رو، بهتر است به همراه غذا مصرف شود.

از آنجایی که باید دوز مصرف کلسیم خود را برای جذب بهتر در طول روز تقسیم کنید (در هر بار بدن نمی تواند بیش از ۵۰۰ میلی گرم کلسیم جذب کند) می توانید یک وعده را صبح و وعده دیگر را بعد از ظهر یا شب مصرف کنید، به ویژه اگر پزشک مصرف دوزهای بالا را توصیه کرده باشد.

در حال ایده آل، شما نباید کلسیم را همزمان با مولتی ویتامین های حاوی آهن یا منیزیم مصرف کنید، زیرا ممکن است بدن به خوبی آن را جذب نکند. با این وجود، برخی پژوهش ها نشان داده اند کلسیم ممکن است به خواب رفتن را تسهیل کند و در بسیاری مکمل ها کلسیم و منیزیم ترکیب شده اند. برای انتخاب بهترین گزینه با پزشک خود مشورت کنید.

در نهایت، مکمل های کلسیم می توانند با برخی داروها، از جمله آنتی بیوتیک ها، داروهای پوکی استخوان، داروهای فشار خون، ضد اسیدها، داروهای ضد تشنج، و داروهای کلسترول تداخل ایجاد کنند. در برخی موارد، مصرف کلسیم می تواند به معنای افزایش جذب یک دارو و در برخی موارد کاهش میزان جذب باشد. در این زمینه با پزشک خود مشورت کنید.

منیزیم

منیزیم به تنظیم عملکرد عصبی، کنترل فشار خون، و استخوان سازی (همراه با کلسیم) کمک می کند. بیشتر افراد به میزان کافی این ماده معدنی را دریافت می کنند، اما کمبود منیزیم می تواند موجب حالت تهوع، بی اشتهایی، خستگی و ضعف شود.

منیزیم یکی از بهترین مکمل هایی است که می توانید هنگام شب مصرف کنید زیرا این ماده معدنی به بهبود شرایط خواب کمک می کند. مصرف منیزیم در افرادی که هنگام خواب با گرفتگی ماهیچه های پا مواجه می شوند، ممکن است به بهبود این شرایط کمک کند.

البته، منیزیم می تواند با دستگاه گوارش نامهربان باشد و موجب شل شدن مدفوع شود. در صورت مواجهه با این شرایط کاهش دوز مصرفی را مد نظر قرار دهید. یک دوز ۱۰۰ میلی گرمی ممکن است برای شما کافی باشد.

مولتی ویتامین ها

مولیتی ویتامین ها ترکیی از ویتامین ها و مواد معدنی مهم هستند. به طور معمول آنها حاوی ویتامین C، برخی ویتامین های B، ویتامین های A، D، E و K و مواد معدنی روی، سلنیم و مس هستند.

بهترین زمان برای مصرف مولتی ویتامین وجود ندارد، اگرچه افراد بسیاری آن را هنگام صبح مصرف می کنند به ویژه اگر داروهای دیگری نیز در این زمان مصرف می کنند. مولتی ویتامین باید به همراه غذا مصرف شود زیرا برخی از مواد مغذی موجود در آن محلول در چربی هستند. برخی انواع مولتی ویتامین در صورت مصرف با معده خالی می توانند موجب ناراحتی معده شوند.

اگرچه اثبات نشده است، اما مولتی ویتامین ها ممکن است در خواب اختلال ایجاد کنند. پژوهش های بیشتری درباره اثر مولتی ویتامین ها بر خواب باید انجام شوند، از این رو، زمان مشخصی برای مصرف آنها در طول روز وجود ندارد، اما قطعا باید به همراه غذا مصرف شوند.


برچسب

بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

خواندني ها | ۱۰ آذر۱۳۹۷ | 772 بازدید | نظرات

در این مطلب با برخی ویتامین‌ها و مواد مغذی کلیدی که برای سلات و زیبایی چشم مفید هستند بیشتر آشنا می‌شوید.

ویتامین A

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

ویتامین Aبا حفظ شفافیت قرنیه که پوشش بیرونی چشم انسان است، نقشی کلیدی در بینایی ایفا می‌کند.

همچنین، این ویتامین جزئی از رودوپسین، پروتئینی در چشم‌ها که به دید در شرایط نور کم کمک می‌کند، است.کمبود ویتامین A در کشورهای توسعه یافته نادر است، اما در صورت عدم رسیدگی می‌تواند شرایطی جدی به نام خشک‌چشمی را در پی داشته باشد.

خشک‌چشمی یک بیماری پیشرونده چشم است که با شب کوری آغاز می‌شود.


ویتامین E

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

باور بر این است که بسیاری از بیماری‌های چشم با استرس اکسیداتیو مرتبط هستند که عدم تعادل بین آنتی‌اکسیدان‌ها و رادیکال‌های آزاد است.

ویتامین E یک آنتی‌اکسیدان قوی است که به محافظت از سلول‌ها در برابر آسیب رادیکال‌های آزاد، مولکول‌هایی مضر و ناپایدار، کمک می‌کند.

به‌هرحال، دنبال کردن رژیم‌های غذایی حاوی ویتامین E کافی برای حفظ سلامت مطلوب چشم توصیه می‌شود.


ویتامین C

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

همانند ویتامین E، ویتامین C نیز یک آنتی‌اکسیدان قوی محسوب می‌شود که ممکن است از چشم‌ها در برابر آسیب رادیکال‌های آزاد محافظت کند.

نتایج یک مطالعه نشان داد که مصرف ویتامین C ممکن است خطر پیشرفت بیماری انحطاط ماکولای مرتبط با افزایش سن را به میزان ۲۵ درصد کاهش دهد.

افزون بر این، ویتامین C برای تولید کلاژن، پروتئینی که در شکل‌گیری ساختار چشم به‌ویژه قرنیه و صلبیه نقش دارد، ضروری است.


ویتامین B2

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

ریبوفلاوین که به‌نام ویتامین B2 نیز شناخته می‌شود، یکی دیگر از اعضای خانواده ویتامین B است که می‌تواند به حفظ سلامت چشم کمک کند.

به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان، ریبوفلاوین توانایی کاهش استرس اکسیداتیو در بدن، از جمله در چشم‌های شما را دارد.

به‌طور خاص، دانشمندان ظرفیت ریبوفلاوین برای پیشگیری از آب مروارید را مورد مطالعه قرار دادند زیرا کمبود این ماده مغذی در بلند مدت ممکن است به این بیماری منجر شود.


ویتامین‌های B6، B9 و B12

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

این ترکیب از ویتامین‌ها می‌تواند سطوح هموسیستئین، پروتئینی در بدن که ممکن است با التهاب و افزایش خطر ابتلا به انحطاط ماکولای مرتبط با افزایش سن پیوند خورده باشد، را کاهش دهد.

نتایج یک مطالعه بالینی با حضور سوژه‌های زن کاهش ۳۴ درصدی خطر ابتلا به انحطاط ماکولای مرتبط با افزایش سن پس از مصرف ۱,۰۰۰ میکروگرم ویتامین B12 به‌همراه ویتامین‌های B6 و B9 را نشان داد.


نیاسین یا ویتامین B3

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

عملکرد اصلی نیاسین(ویتامین B3) در بدن کمک به روند تبدیل غذا به انرژی است. همچنین، این ماده مغذی می‌تواند به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان عمل کند.

اخیرا، مطالعات نشان داده‌اند که نیاسین ممکن است در پیشگیری از آب سیاه، شرایطی که عصب بینایی چشم آسیب می‌بیند، موثر باشد.

از جمله بهترین منابع غذایی برای این ماده مغذی می‌توان به گوشت گاو، گوشت ماکیان، ماهی، قارچ، بادام‌زمینی و حبوبات اشاره کرد.


اسیدهای چرب امگا-۳

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

اسیدهای چرب امگا-۳ نوعی از چربی چند غیر اشباع هستند. غشای سلولی شبکیه چشم انسان حاوی تراکم بالایی از DHA، نوعی از امگا-۳، است.

در کنار کمک به تشکیل سلول‌های چشم، اسیدهای چرب امگا-۳ دارای خواص ضد التهابی هستند که ممکن است در پیشگیری از نوروپاتی دیابتی مفید باشد.

همچنین، این اسیدهای چرب ممکن است برای افرادی که به بیماری خشکی چشم مبتلا هستند، مفید باشند زیرا به تولید اشک بیشتر کمک می‌کنند.


تیامین یا ویتامین B1

photo بهترین ویتامینها برای داشتن چشمانی شفاف و زیبا

در عملکرد سلولی بهینه و درست و تبدیل غذا به انرژی نقش دارد.این ماده مغذی ممکن است در کاهش خطر ابتلا به آب مروارید نیز موثر باشد.

نتایج یک مطالعه در استرالیا کاهش خطر ابتلا به آب مروارید به میزان ۴۰ درصد بین افرادی که یک رژیم غذایی سرشار از تیامین را دنبال می‌کردند، نشان داد.افزون بر این، تیامین توانایی خود در درمان رتینوپاتی دیابتی را نشان داده است.


برچسب

نشانه های کمبود ویتامین در بدن

سلامت | ۱۷ تیر۱۳۹۷ | 990 بازدید | نظرات

کمبود هر کدام از ویتامین ها در بدن نشانه های خاصی دارد و کمبود ویتامین ها در بدن، علائم متفاوتی ایجاد می کند که گاهی بسیار خفیف و گاهی خطرناک و غیرقابل جبران است. در این میان نشانه های کمبود، با توجه به نوع هر ویتامین در نقاط خاصی از بدن ظاهر می شوند.

ویتامین های گروه B

ویتامین های گروه B اهمیت بالایی در حفظ انرژی بدن دارند اما این ویتامین در بدن ذخیره نمی شود و تامین آن از طریق موادغذایی ضروری است. البته ویتامین B12 تنها ویتامین گروه B محسوب می شود که دارای ذخایر کبدی برای تامین نیازهای بدن به مدت ۵ تا ۷ سال بوده و تنها در گیاه خواران مطلق، کمبود آن به چشم می خورد.

کمبود این ویتامین پوست را درگیر می کند

ویتامین B1 یا تیامین از آن دسته ویتامین هایی است که کمبود آن در بدن با نشانه های ظاهری در پوست همراه است. این ویتامین نقش بسیار مهمی در تولید انرژی ناشی از مصرف غذاها در بدن دارد. از دیگر علائم کمبود آن می توان به بی اشتهایی، کاهش وزن و علائم قلبی و عصبی اشاره کرد.

photo نشانه های کمبود ویتامین در بدن

کمبود ویتامین B2

ترس یا حساسیت نسبت به نو (فتوفوبیا)، سوزش، خارش و اشک ریزش چشم، کاهش شفافیت بینایی و درد و سوزش لب ها و زبان از جمله مهم ترین نشانه های کمبود ویتامین B2 است. در مواقعی که شدت کموبد ویتامین بالا باشد، بروز مشکلاتی مثل ترکیلوز (شکاف و ترک خوردگی لب)، آنگولار استوماتیت (شکاف در پوست گوشه دهان و شقاق گوشه لب ها)، بثورات چرب پوستی، زبان متورم ارغوانی و افزایش رشد مویرگ های اطراف قرنیه چشم نیز دیده می شود.

وقتی کمبود ویتامین B3 دارید

وقتی این علائم را در بدن خود مشاهده کردید، امکان دارد به کمبود ویتامین B3 مبتلا شده باشید:
ضعف عضلانی، بی اشتهایی و سوء هاضمه و بثورات جلدی. این کمبود با تغییرات پوستی نیز بروز می کند به این ترتیب که نواحی از پوست که در معرض نور آفتاب هستند (دست ها، بازو، گردن و پاها) دچار ترک خوردگی، تیرگی رنگ و درماتیت پوسته ریزی کننده خواهندشد. حتی گاهی کمبود نیاسین سیستم عصبی را هم درگیر می کند که اغلب با نشانه هایی مثل گیجی و منگی، التهاب عصبی و تغییرات دستگاه گوارش به شکل تحریک پذیری و التهاب غشای مخاطی دهان و لوله گوارش همراه است.

کمبود ویتامین B6 و بروز صرع

ویتامین B6 در بدن نقش مهمی داشته و کمبود آن موجب مشکلات پوستی و عصبی در فرد می شود و زمانی که بدن فرد این ویتامین را به میزان کافی ذخیره نکرده باشد، دچار علائمی مانند ضعف، بی خوابی، نوروپاتی محیطی، کیلوز، التهاب زبان، التهاب حفره دهان و اختلال ایمنی سلولی خواهدشد. شاید تعجب کنید اما کمبود ویتامین B6 در درازمدت می تواند فرد را مبتلا به بیماری صرع کند. البته خوشبختانه درمان با پیریدوکسین یا پیریدوکسال فسفات کمک کننده است.

اگر زود خسته می شوید

کمبود فولات یا ویتامین B9 منجر به بروز کم خونی در بدن شده و بررسی ها نشان می دهند که عدم مصرف این عنصر حیاتی در دوران بارداری می تواند جنین را به نقایص سیستم عصبی مبتلا کند، زیرا در صورت بروز این کمبود هنگام بارداری، لوله عصبی جنین به صورت کامل تشکیل نمی شود و سلامت جنین به خطر می افتد. با این حساب توجه به مصرف کافی این ویتامین در تمام خانم ها به ویژه در سنین باروری ضروری است.

کمبود ویتامین B12 و خستگی زودرس

photo نشانه های کمبود ویتامین در بدن

یکی از عوارض مهم عدم مصرف ویتامین B12 ایجاد عارضه کم خونی است که همین امر زمینه ساز بروز مشکلات عصبی و استرس های مزمن را نیز فراهم می کند. بدنیست بدانید بی حالی و خستگی زودرس در افراد می تواند یکی از دلایل کمبود این ویتامین باشد.

وقتی کمبود ویتامین A دارید

photo نشانه های کمبود ویتامین در بدن

ویتامین A در کبد ذخیره می شود و کمبود آن در مدت زمان کوتاه، عارضه ای ایجاد نمی کند چون کبد در مواقع ضروری مقادیر زیادی از آن را برای استفاده بدن آزاد می کند. در موارد خاص، برخی از بیماری ها مثل اختلالات جذب و اسهال چرب باعث می شوند، کبد نتواند میزان کافی از این ویتامین راجذب کرده و در نتیجه فرد دچار علائمی از کمبود این ویتامین می شود. این علائم عبارت اند از اختلال در بینایی و شب کوری، اختلال باروری به ویژه در جنس مذکر، سقط خود به خودی، کم خونی و اختلال در سیستم ایمنی. به همین دلیل توصیه می شود در صورت مشاهده هریک از این علائم به متخصص مراجعه کنید تا در صورت ابتلا به کمبود شدید ویتامین A اقدامات ضروری صورت گیرد.

نشانه های کمبود ویتامین D
ویتامین D توسط نور خورشید در بدن ساخته می شود و در مناطقی که نور خورشید کمتر به زمین می تابد، کمبود این ویتامین بیشتر مشاهده می شود و با علائمی مثل پوکی استخوان در بزرگ سالان و نرمی استخوان در کودکان در حال رشد بروز می کند. براساس آخرین تحقیقات، این ویتامین در پیشگیری از ابتلا به افسردگی و برخی از سرطان ها موثر است. همچنین نقش ویتامین D در پیشگیری از ابتلا به بیماری ام اس هم از دیگر نتایج این تحقیقات است.

اگر کمبود ویتامین E و K داشته باشید

photo نشانه های کمبود ویتامین در بدن

اگرچه کمبود ویتامین E و K چندان شایع نیست اما عوارضی از کمبود این دو ویتامین در مواردی که این کمبود، شدید باشد، گزارش شده است. این نشانه ها عبارت اند از اختلال در انعقاد خود و شکستگی های استخوانی. درخصوص کمبود ویتامین E هم می توان به اختلالات عصبی، عضلانی و تولید مثل اشاره کرد.

اگر ویتامین C بدن تان کم است

اگر می خواهید کمبود ویتامین C بدن تان را رفع کنید، سراغ مصرف ترکیبات طبیعی حاوی این ویتامین بروید، زیرا کمبود این ویتامین نه تنها شما را مدام به انواع سرماخوردگی دچار می کند بلکه ممکن است به بیماری اسکوربوت هم مبتلا شوید. همچنین حذف ویتامین C از رژیم افراد سالم طی ۳۰ روز حتی در صورت اشباع بودن ذخایر آن در بدن، علائم کمبود را تشدید می کند.

بزرگسالان مبتلا به اسکوربوت ممکن است دچار تورم و خونریزی لثه، از دست دادن دندان، خواب آلودگی ، خستگی، دردهای مفاصل در پاها، تحلیل عضلانی، ضایعات پوستی و تغییرات روانی مختلف (مانند هیستری، هیپوکندری و افسردگی) شوند. از دیگر علائم کمبود ویتامین C می توان به خونریزی زیرپوستی، پیچ خوردگی شدید موها، درد مفاصل، تورم لثه، افسردگی، سندروم شوگرن (نوعی اختلال التهابی مزمن و وابسته به دستگاه ایمنی) تب، تنگی نفس و… اشاره کرد.

photo نشانه های کمبود ویتامین در بدن

عوارض مصرف بی رویه مکمل ها

باید بدانید مصرف خودسرانه ویتامین ها مانند کمبود آنها فراد را دچار عوارض خطرناکی می کنند. به طور مثال برخی افراد برای جلوگیری از ابتلا به سرماخوردگی روزانه اقدام به مصرف ویتامین C می کنند اگرچه به گفته پزشکان مصرف بیش از حد این ویتامین خطری را متوجه فرد نمی کند و به طور معمول محدوده مصرف ویتامین C حدود ۲۰۰۰ میلی گرم در نظرگرفته می شود، اما افرادی که در طول یک روز بیش از این میزان ویتامین را مصرف می کنند ممکن است دچار علائمی چون استفراغ، سردرد، بی خوابی و ترش کردن شوند. حی در مواردی مصرف غیرمجاز این ویتامین فرد را مبتلا به اسهال می کند.

بایدها و نبایدهای مکملی

این روزها انواع و اقسام مکمل ها غذایی حاوی ویتامین های مختلف در داروخانه ها یافت می شوند که اتفاقا مشتریان زیادی هم دارند. درواقع بسیاری از خانم ها به توصیه اطرافیان شان برای رشد بهتر مو و ناخن مکمل زینک (روی) مصرف می کنند، برای پیشگیری از پوکی استخوان مکمل کلسیم می خورند و برای رفع مشکلات ناشی از کمبود انواع ویتامین ها، سراغ مولتی ویتامین می روند.

این در حالی است که براساس پژوهش های محققان مصرف خودسرانه مکمل غذایی مثل تیغ دولبه عمل می کند و سلامت مصرف کننده ها را به خطر می اندازد. به گفته این محققان، مصرف بی رویه این مکمل ها در خانم ها باعث تغییرات هورمونی، افزایش موهای زائد، بروز جوش صورت و بدن و در آقایان باعث کاهش سطح تستسترون (هورمون جنسی مردانه) و حتی ناباروری می شود. البته این خطرات متوجه مکمل غذایی خاصی نیست و مصرف هریک از آنها بدون مشورت با پزشک دردسرساز خواهدبود.

یک باور اشتباه

یکی از مهم ترین مشکلاتی که بسیاری از خانم های ایرانی با آن مواجه اند، کمبود کلسیم است. در صورتی که خواب شبانه منظم و باکیفیتی دارید، اما در طول روز دچار خواب آلودگی می شوید، باید به پزشک مراجعه کنید چون محققان می گویند بین سطح ویتامین D بدن و خواب آلودگی روزانه رابطه مستقیمی وجود دارد و شاید با مصرف مکمل این مشکل برطرف شود.

اگر مکمل مصرف می کنید

کم نیستند افرادی که به دلیل کمبود ویتامین و توصیه پزشک شان مکمل مصرف می کنند. اگر شما هم جزو این افراد هستید، باید بدانید یک ساعت پیش از خوردن صبحانه یا ۲ ساعت پس از مصرف هریک از وعده های غذایی، بهترین زمان برای مصرف مکمل ها به ویژه مکمل آهن است. همچنین بهترین زمان برای صمرف مولتی ویتامین ها صبح و هنگام خوردن اولین وعده غذایی است، زیرا ویتامین ها مواد ترکیبی هستند و بهترین زمان جذب آنها در بدن هنگامی است که با یک ماده خوراکی مصرف شوند.


برچسب

بدترین ویتامین ها برای زنان

سلامت | ۴ آبان۱۳۹۶ | 895 بازدید | نظرات

برخلاف تصور رایج در میان خانم ها که فکر می‌کنند باید قرص مولتی ویتامین را هر روز مصرف کنند لازم نیست که به طور مداوم این قرص را مصرف کنید شما هر چیزی را که به آن احتیاج دارید، با یک رژیم غذایی متعادل می‌توانید دریافت کنید.

ویتامین D را مصرف کنید، این مکمل غذایی استخوان‌هایتان را مقاوم و مستحکم می‌کند و در عین حال برای خانم ها بسیار مفید است، دریافت این ویتامین از غذا سخت است وبسیاری از غذاهایی که مصرف می‌کنیم، ویتامین D ندارند، اما این ماده حیاتی است و کمک به جذب کلسیم می‌کند و باعث می‌شود استخوان‌ها محکم باقی بمانند، آفتاب گرفتن هم کمک می‌کند که بدن‌ به تولید ویتامین D بپردازد .

آنتی اکسیدان ها خطر سرطان را افزایش می‌دهند

استفاده بیش از حد آنتی‌اکسیدان می‌تواند خطر بعضی از سرطان‌ها را افزایش دهد . ویتامین‌های A، C. و E آنتی‌اکسیدان‌هایی هستند که در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات به وفور یافت می‌شوند. این ویتامین‌ها می‌توانند از خانم ها در مقابل سرطان محافظت کنند، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اگر در مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها زیاده‌روی شود ضررهای بسیاری را به همراه خواهد داشت .

از ویتامین C بگذرید، این مکمل در غلبه بر سرماخوردگی هیچ تاثیری ندارد به جای آن می‌توانید مرکبات بخورید، تحقیقات بسیاری نشان داده است که ویتامین C تاثیری برای پیشگیری از سرماخوردگی ندارد. علاوه بر این، دوز‌های ۲۰۰۰ میلی‌گرمی این ماده می‌تواند خطر سنگ کلیه را افزایش دهد؛ بنابراین به جای مصرف قرص ، ویتامین C مورد نیاز بدن‌تان را از میوه ها بگیرید. برای مثال توت‌فرنگی‌ و مرکبات سرشار از این ماده غذایی هستند.

به جای استفاده از ویتامین B۳ ماهی قزل آلا، تن یا چغندر بخورید؛ سال‌هاست که مصرف ویتامین B۳ برای پیشگیری از هر بیماری از آلزایمر گرفته تا ناراحتی قلبی تشویق می‌شود؛ اما پژوهش‌های جدید همه افرار خصوصا خانم ها را از مصرف بیش از اندازه این ماده غذایی باز می‌دارند.

پروبیوتیک فایده ای ندارند

علم هنوز آنقدر پیشرفت نکرده است تا پروبیوتیک فایده‌ای برای خانم ها داشته باشند؛ به جای آن می‌توانید ماست بخورید؛ پروبیوتیک‌ها مکمل‌های باکتریایی گران‌قمیتی هستند که هر قرص آنها حداقل یک دلار است، اما این ماده به طور طبیعی در ماست و دیگر غذا‌های مخمر شده یافت می‌شود، بازار این مکمل‌ها بزرگ شده و ارزش آن در سال ۲۰۱۲ تقریبا ۲۳ ٫ ۱ میلیارد دلار آمریکا بو گاهی اوقات، این مواد مفید هستند و گاهی اوقات هم تاثیری ندارند.

photo بدترین ویتامین ها برای زنان

زینک پرخاصیت ترین ویتامین

اما مصرف ویتامین زینک را فراموش نکنید ، زینک سرشار از خاصیت هایی است که برای خانم ها بسیار مفید است جلوگبری از ریزش مو، مستحکم کرن ناخن ها و پوستی زیبا همگی از خواصی است که در زینک نهفته است.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، اسید فولیک مصرف کنید، اسید فولیک نوعی از ویتامین B است که بدن‌های ما از آن برای ساخت سلول‌های جدید استفاده می‌کنند؛ موسسه ملی بهداشت به زنانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند، توصیه می‌کند روزانه ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک مصرف کنند، چون بدن‌هایشان به این ماده غذایی مهم نیاز دارد.

به جای ویتامین E اسفناج بخورید

ویتامین E را مصرف نکنید، بین مصرف بیش از حد این مکمل غذایی و افزایش خطر ابتلا به بعضی از انواع سرطان ارتباطاتی مشاهده شده است و به جای آن می‌توانید اسفناج بخورید.آنتی‌اکسیدان ویتامین E به خاطر تاثیرش برای محافظت در مقابل سرطان محبوب شد.اما پژوهش‌ها نشان داده‌اند که خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردانی که این ویتامین را مصرف می‌کردند، بیشتر بود؛ بنابراین اگر به دنبال ویتامین E بیشتر هستید، بهتر است با اسفناج تازه این ویتامین را تامین کنید.


مطالب پربازدید

امروز شنبه ۱۶ فروردین ۱۳۹۹