پیام سلام مجله آموزشی سرگرمی سینمایی > خواندني ها > اموزش هرس کردن بیشتر درختان برای مبتدی

اموزش هرس کردن بیشتر درختان برای مبتدی

خواندني ها | ۳۰ آبان۱۳۹۴ | 12662 بازدید | نظرات

در این مقاله جامع به بررسی زمان درست کردن و نحوه صحیح آن و هرس نمونه هایی از درختان خواهیم پرداخت : یک مثل قدیمی می‌گوید: «وقتی که چاقویتان تیز است، هرس کنید»، اما این تصور که هرس در هر زمانی نتیجه خوبی خواهد داشت، تصور غلطی است. به طور کلی، از هرس کردن هر گونه بوته گلده در اواخر تابستان یا پاییز بپرهیزید، زیرا این مساله می‌تواند باعث رویش جوانه‌های ظریفی شده کهدر سرما آسیب می‌بینند.
بوته‌هایی که در بهار گل می‌دهند، مانند یاس زرد (forsythia)، purple sandcherry، بادام گلدار، یاس بنفش ویاس درختی روی غده‌های فصل قبل شکوفه می‌دهند که گاهی اوقات به آن «شاخه قدیمی» گفته می‌شود. به عبارت دیگر، گل‌هایی که درماه‌های بهار امسال می‌بینیم، در واقع آخر تابستان گذشته رویده‌اند. برای به حداکثر رساندن میزان گل دهی سال آینده، بوته‌هایی را که در فصل بهار گل می‌دهند، درست بعد از شکوفه دادن هرس کنید.
بوته‌هایی که در تابستان و اوایل پاییز شکوفه می‌دهند، مانند بوته پروانه، رز شارون و ادریس روی غده‌های همین فصل یا «شاخه جدید» شکوفه می‌دهند، یعنی گل‌ها از زمانی که گیاه جوانه جدیدی زده است، روییده‌اند. این گیاهان باید درست در زمان شروع جوانه زنی در بهار هرس شوند.

فوت و فن هرس کردن گیاهان
کارتان را با ابزار تمیز، تیز و با کیفیت شروع کنید که مناسب هدف مورد نظرتان باشد. برای جلوگیری از احتمال شیوع بیماری بعد از هرس کردن هر گیاه، ابزارتان را با محلولی از سفید کننده کلردار یا الکل موضعی که به نسبت ۱ به ۱۰با آب رقیق شده است، تمیز کنید. بهتر است این مخلوط را در اسپری بریزید زیرا هم کاربرد بهتری دارد و هم از ریختن آن جلوگیری می‌شود.
خوب است بوته‌های گیاهان گل‌ده بالغ را هر ۲ تا ۳ سال یک بار هرس کنید. این کار به حفظ سلامت و توان گیاه کمک کرده و ظاهر آن‌ها را بهتر می‌کند.

نخست، هرگونه چوب مرده یا بیمار را جدا کنید. سپس ۲ تا ۴ ساقه از پیر‌ترین و بزرگ‌ترین ساقه‌ها را انتخاب کنید که در طرفین بوته فاصله یکسانی از هم دارند. هنگام جدا کردن ساقه‌های پیر، سعی کنید تا حد ممکن آن را نزدیک ته ساقه ببرید.
شاید لازم باشد که برخی از ساقه‌های جوان‌تر را نیز هرس کنید؛ از شاخه‌هایی که از هم دیگر عبور کرده‌اند یا به هم ساییده می‌شوند، شروع کنید وسپس آن‌هایی را هرس کنید که به نظر در جای خود قرار ندارند یا مرکز گیاه را شلوغ کرده‌اند. باید به گونه‌ای گیاه را هرس کنید که شاخه‌های پیر و جوان بزرگ و کوچک با هم در تعادل باشند.
به طور کلی، برای کوتاه کردن ساقه‌ای که خیلی بلند است، آن را درست از بالای جوانه‌ای ببرید که به سمتی که شما می‌خواهید رشد می‌کند (معمولاً به سمت خارج از گل). با این کار وسط بوته باز می‌ماند و گیاه طبیعی‌تر به نظر می‌رسد. باز بودن وسط بوته برای گردش هوا مهم است. اگر گیاه برگ‌های متقابل دارد و جوانه‌ای دارد که در خلاف جهتی که می‌خواهید رشد می‌کند، خیلی ساده آن را جدا کنید.

نحوه دوباره جوان کردن بوته‌های پیر
شاید لازم باشد برای اینکه بوته گل پیری را که دارای رشد بی‌رویه‌ای بوده است، دوباره جوان کنید، اواخر زمستان قبل از شروع جوانه زنی جدید تمامی ساقه هایآن را از ۵ سانتی متر ته بوتهکوتاه کنید. سال اول گل‌ها قربانی خواهند شد و ممکن است یک یا دو فصل طول بکشد تا گیاه کاملاً بهبود یابد، اما گیاه به طور شگفت انگیزی بهبود خواهد یافت. همین که به اندازه طبیعی خود رسید، به طور منظم هر ۲ تا ۳ سال یک بار آن را هرس کنید. برای برخی از بوته‌ها کوتاه کردن سالانه یا پی در پی مناسب است. برای مثال، زغال اخته که به خاطر ساقه‌های رنگارنگش پرورش داده می‌شود، باید هر چند سال یکبار هرس شود، زیرا جوان‌ترین ساقه‌ها رنگ‌های روشن تری دارند. تعدادی از گیاهان ظریفی که دیر گل می‌دهند، مانند بوته پروانه‌ای، ادریس تپه برفی (hills-of-snow hydrangea) و اسپریای آبی باید هر بهار کوتاه شوند.

به زمان هرس کردن دقت کنید.

هرس درختان گردو:

طبق بررسی های انجام شده در مورد پراکندگی و سرزمین اصلی گردو، مناطق آسیای غربی و مرکزی وطن اصلی گردو می باشد. گردو یک درخت یک پایه می باشد و گل های نر روی شاخه های یک ساله و گل های ماده به صورت انتهایی روی شاخه های سال جاری تشکیل می شود. درختان گردو از لحاظ محصول و رشد و نمو در ارتفاعات زیاد از کمیت و کیفیت بهتری برخوردار می باشند. در درختان گردو اصولا کمتر اجرا می شود ولی گاهی لزوما اجرای پاره ای عملیات در باغ ایجاب می نماید که درخت را به منظور تسهیل عملیات حتی الامکان کوتاه نمایند. درختان گردو را به صورت پابلند و نیمه پا بلند و در انواع پا کوتاه شکل جامی هرس می کنند. معمولا ارتفاع درخت گردو را اگر نهال سالم باشد ۱۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند و طوری هرس می کنند که بتوان روی ساقه آن سه بازو به فواصل ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر داشته باشند. جوانه های مهم در گردو عبارتند از:

۱-    جوانه فوقانی: این جوانه ظاهری کاملا برجسته و شخص و ضخیم می باشد به طوری که حجم دوم آن کوتاه بوده و در اصطلاح آن را جوانه گردن می گویند.

۲-    جوانه تحتانی: این جوانه پایین تر از جوانه فوقانی قرار گرفته و خود جوانه ای مجزا است. این جوانه گرد و برجسته بوده و آن را نیز جوانه جانشین می نامند.

هر دو جوانه ذکر شده در بالا در روی شاخه های قوی غالبا به طور مشخص قرار دارند و گاهی کاملا به هم نزدیک و چسبیده هستند و در پاره ای از موارد تا حدود یک سانتی متر از هم فاصله دارند. پس از کمی رشد جوانه فوقانی با تنه یک زاویه تنگ می سازد و اگر جوانه تحتانی یا جانشین را مورد توجه قرار دهیم می بینیم زاویه ای قائمه داشته و اغلب شاخه های محکمی را تولید می کنند لذا بهتر است از جوانه تحتانی یا جانشین برای تولید شاخه استفاده شود.
هرس سال اول: در روی نهال یک ساله گردو و پس از آنکه ساقه آن فرم گرفت کلیه جوانه ای گردن یا فوقانی به استثنای جوانه های تحتانی یا جانشین را حذف کرده و پس از روییدن جوانه های جانشین سه بازوی اصلی و قوی به فواصل ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر بین آنها انتخاب و بقیه را حذف می کنند.
هرس سال دوم: در سال دوم هنگامی که برگ ها خزان کردند دنباله سرشاخه ها را نیز مجددا حذف می نمایند. پس از قطع قسمت های ضعیف شده و جست های نارس کلیه جوانه های گردن را به استثنای جوانه های انتهایی که از آنها شاخه های سال بعد می روید و معمولا تمایل بیشتری هم به بار نسشتن دارند، حذف می نماییم. به هنگام فصل رشد گیاهی، شاخه های فرعی زیادی روی بازوهای اصلی می رویند که آنها را به دو دسته تقسیم می کنند:

۱-         شاخه هایی که دائمی هستند و در فواصل معینی روی شاخه نگه داری می شوند.

۲-    شاخه های موقت که بایستی به تدریج آنها را حذف نمود. رشد شاخه های دائمی را با سر کردن تقویت می کنند و سایر جست ها را نیز با خم کردن آنها به حالت افقی در می آورند تا زودتر به بار بنشینند. البته در هر دو حالت از رشد شاخه های مضاعفی که از جوانه های گردن می رویند، جلوگیری و بر عکس جست های کوچک قسمت زیرین بازو ها را نگاه داری می نمایند. زیرا روی چشمک جست های کوچک و زیرین شاخه ها ایست که گل های دیر رس یا نر می رویند و عمل تلقیح را تکمیل می کنند. چشمک های گردن را با چاقو یا هر تیغ تیز مکانیکی قبل از باز شدن یا پس از آنکه جست های تازه و سبزی از آن روییدند، حذف می کنند. بهترین موقع هرس کمی پس از باز شدن جوانه ها است زیرا در این حالت به خوبی می توان جوانه های قوی را تشخیص داد. محل برش بایستی درست در بالای جوانه باشد و پس از برش محل آن را با چسب مخصوص باغبانی پوشاند.
هرس باردهی:

هرس باردهی در گردو به منظور زودتر به بار نشستن درخت می باشد. در پاره ای ازدرختان گردو که رشد رویشی زیادی دارند با کاهش میزان آب و ازت می توان فعالیت آن را مهار کرد. عمل مهرا کردن در درختان گردو روش های متعددی از قبیل کاشت علف ها یا ایجاد پوشش سبز و بالاخره ایجاد رقابت بین ریشه های علوفه و در مضیقه گذاشتن، تا در نتیجه درخت ضعیف شده و زودتر به بار بنشیند. عمل تضعیف درختان قوی با قطع قسمتی از ریشه میسر است ولی امکان دارد ضایعات حاصله خسارات زیادی به بار آورد. مناسب ترین روش در تسریع عمل باردهی عبارت است از:

خم کردن یا به طور افقی قرار دادن شاخه های فرعی و یا سایر اقسام هرس می باشد. عملا با خم کردن شاخه های فرعی در سال چهارم جوانه های روی شاخه های فرعی تحریک شده و در بعضی مواقع در همان سال یا سال بعد تبدیل به شاخه های میوه دهنده می شوند. هرس میوه از ۷ تا ۹ سالگی به بعد موجب تسریع در رشد شاخه های باردهنده و تقویت آنها خواهد شد.

هرس درختان بادام: موطن اصلی درختان بادام را محققین، آسیای غربی و یونان می دانند و گسترش آن را از پامیر تا دریای اژه می دانند. همچنین در پاره ای از اسناد تاریخی آمده است که در دوران های ماقبل تاریخ در ایران این گیاه به طور وحشی و یا به طور زراعی وجود داشته در کتاب تورات و صحیفه آرمیای نبی از باغ های آن نام برده شده است. درخت بادام یکی از درختانی است که زودتر از سایر درختان و قبل از ظاهر شدن برگها، گل آن باز می شود. اغلب در زمستان های معتدل در اسفد ماه تمام گل های آن باز و تقریبا همیشه سرمای بهاره موجب از بین رفتن آنها می گردد. اصولا درخت بادام طبیعتا نسبت به سرما مقاومت خاصی نشان می دهد، فقط گل های آن است که نسبت به سرما حساس هستند. بادام را روی درخت آلو – گوجه و بالاخره بادام بذری پیوند می کنند. در درجه اول پایه های بذری پایه های مناسبی برای بادام بوده و بعد از آن پایه های بادام تلخ مناسب به نظر می رسد. تربیت و پرورش درختان بادام به صورت پابلند- نیمه پابلند و جامی میسر است و در حالت جامی میان تهی می توان پایه یا تنه را کوتاه و حدود ۵۰ تا ۸۰ سانتی متر و درختان پا بلند ۱۲۰ سانتی متر و در پابلند طول تنه را کمی بیشتر انتخاب کرد. هرس باردهی در روی درختان بادام عملیات خاص و شدیدی همانند درخت میوه ندارد. و منحصر به قطع شاخه های خشک و یا شاخه های نابحه و نامناسب که موجب انبوهی و عدم نفوذ نور و هوا به داخل تاج می شود. جوانه های موجود در روی درخت بادام تقریبا همانند درخت هلو می باشد. نکته ای که بایستی مورد توجه قرار گیرد این است که درختان بادام را هر چهار یا پنج سال یک بار با قطع شاخه های مسن می توان جوان نمود. در هنگام هرس درخت بادام باید در نظر داشت که میوه همیشه روی شاخه های سال قبل تشکیل می شود. بنابراین هنگام قطع شاخه ها لازم است توجه نمود که عملیات به صورتی انجام گیرد که در ایجاد شاخه های جوان برای سال های بعد کمک شده باشد تا مقدار محصول افزایش یابد.

 

دانلود اموزش هرس کردن درختان سیب برای شما عزیزان


مطالب پربازدید

امروز یکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸

نظرات